Niet eens een wachtwoord gekregen, wel hier en daar wat ingevuld …….Maar ik zie zo’n vreemde omgeving……….

En waar zijn alle berichten? En alles is in het engels…….

Nee, dit is niet waar ik blij van word. En ik mis nog de andere weblogs van Meike, en die ik van school bijhield.

Ik dacht dat de verhuizing een maand geleden was, dat had ik niet goed gelezen. Vannacht gaat web-log verhuizen en wordt weblog, en er gaat het e.e.a. veranderen……..
Reacties en berichten plaatsen kan even niet……. 

Ik ben benieuwd en hoop alles weer opnieuw te kunnen indelen……

Dit wordt het nieuwe logo van weblog:

Juni:
Cxe9e is jarig! Cxe9e houdt heel veel van kinderboeken en via het blad "Spoor" lees ik over het kinderboekenmuseum, waarvan ik het bestaan niet wist! Dxe1t zou een leuk cadeautje zijn, dus maak ik een cadeaubon:

18 augustus:
De dag dat we samen met bus en trein naar het kinderboekenmuseum gaan in Den Haag. Het scheen een mooie warme dag te zullen worden: jas dan maar thuis laten? Toch maar eerst een fleecevest aan, want het is nog wat frisjes.
Het is rustig in de trein, NS mag blij zijn dat wij nog wat reisgeld opleveren. (al is het dan met korting). We zien een heel mager zonnetje dat probeert door het wolkendek te piepen, doch de lucht blijft aardig grijs.
Aangekomen in Den Haag, komt er meer kleur, zij het dan niet in de lucht, maar van kleurige paraplu's: regen! Nu is het kinderboekenmuseum te vinden in de KB, Koninklijke Bibliotheek, dat bijna vastgeplakt zit aan het station, dus nat hoeven we niet te worden.
Of het zou al moeten zijn dat er een nat traantje valt, want het kinderboekenmuseum stelt ons diep teleur!  

Wat ons wel aanspreekt is de muur, gemaakt van opeengestapelde boeken.
Ook zijn er teksten die wel aanspreken, van eentje maak ik een foto, waar ik toch ook nog een scrap van kan maken!

credits: kokon_freebie_celebrate

Als we denken even wat te gaan eten in het restaurant, blijkt er alleen nog maar gekozen te worden uit dat wat er staat, maar er kan niets meer besteld worden. Dus halen we maar iets bij de Burger King.
We laten ons niet uit het veld slaan, want hoe vaak komt het voor, dat je zoveel uren naast elkaar zit en maar door kunt blijven kletsen?
In het museum zagen we ook nog een schilderij van Simon Carmiggelt en we herinneren ons, dat hij het cafxe9 in ging, om zo aan zijn verhalen te komen. Wel, wij vinden de verhalen in de bus, de laatste 20 minuten van de reis!

Om en om worden twee dames nat van een lekkend luik in het dak als de bus een scherpe bocht maakt. De eerste dame schrikt en reageert met grote verbazing, de tweede schrikt ook, maar heeft wel humor: "Moet ik nou in de bus m'n paraplu xf3xf3k al op zetten?" Ze voegt de daad bij het woord! klapt daarna de paraplu weer in, en roept: "O, daar is ook nog een spinnenweb", en haalt dat met haar paraplu-alias ragebol, weg!
De dames, met het pad tussen hen in, 'verbroederen', raken in gesprek en wachten al af wat er bij de volgende bocht gaat komen.
Als de dame met de paraplu dan bij de eerstvolgende bocht wxe9xe9r een plens water over haar heen krijgt, roept ze: "Chauffeur, krijg ik nu mijn geld terug?", en de chauffeur roept: "Ach, misschien krijg je een regenjas!" 

En dan komt de bus bij de halte waar wij uitstappen. Het dagje-uit zit er op. Anders dan we gedacht hadden, maar toch levert het wel weer een verhaaltje op!
P.S. Het fleecejack heb ik de hele dag aangehouden, want warm was anders! 

"Genieten" is een woord dat ik graag gebruik, maar het woord als titel voor deze blog, daar had ik nog nooit van gehoord. Ik zag het staan op deze foto van internet. (En laatst zag ik er een aflevering van op t.v.)

Supersopgenot ……. nou, dat genot heb ik mogen proeven! Of ervaren!
Gelukkig niet op de manier waar hele schoonmaaktroepen voor nodig zijn (op t.v.), om een huis van een enorm vieze bende te veranderen in een leefbare ruimte. 

Maar aangezien nesteldrang zich meester maakt van onze jongste dochter, en de buik nu toch wel in de weg komt te zitten, als je bepaalde klusjes wilt doen, heb ik zelf aangeboden om maandag te helpen met wat schoonmaakklusjes.

Toen ik na dat supersopgenot weer thuiskwam, zag ik dat ik bij mij thuis ook wel supersopgenot kan opdoen! (hier "de boel de boel laten", om op tijd bij dochterlief te zijn….)
Vandaar dat gisteren aan de voorkant van het huis kozijnen en ramen een goede schoonmaakbeurt gekregen hebben en nu wachten met smart de kozijnen, ramen en deuren aan de achterkant op dat supersopgenot van mij. 
Gelukkig heb ik vanochtend eerst koffiegenot buiten in de tuin gekend, maar nu de zon niet meer op de ramen schijnt, voel ik mij  verplicht om weer te  'supersopgenieten'. 

Officieel nog vier weken – of korter of langer, dat weet je maar nooit, voor de baby van Stef en Marjolein wordt geboren. Zij weten niet of het een jongetje of een meisje wordt! 

Deze week heb ik 4 lakentjes gepimpt, een rand op witte lakentjes genaaid. Exe9n gekleurde rand, en de andere randjes met grijs, een mooie combinatie die goed bij het kamertje past. Het was weer een leuke bezigheid. 

Na onze ontmoeting met Roy  gingen we 's middags op zeebenen door Oostende.

Deze tip had Roy ons al gegeven, voor we in Oostende waren.
Bij het informatiebureau voor toerisme haal je de gsm met een digitaal gestuurde wandeling door het maritieme verleden van de Stad aan Zee. Aan de hand van een audiogids met beeldscherm en GPS wandel je langs het maritieme erfgoed van Oostende. Je volgt de route, en als je 'pling' hoort, wordt er weer iets verteld. Zoals over bv. dit geveltje in sierlijke boegvorm van dit boothuisje in Jugendstil.

En vxe9xe9l meer! De bezoeken aan het schip dat naar Ijsland voer en de Mercator zaten ook nog hierbij. We hadden er op deze manier wel de hele middag voor nodig. Wat voor benen ik er aan overhield, weet ik niet. Of het moet al zijn, dat zeebenen heel moe aanvoelen. ik had i.i.g. het gevoel alsof ik 'geen benen meer had'!
Nou ja, ook een vreemde uitdrukking, want ik voelde een enorme moeheid in mijn benen, die maar xe9xe9n ding wilden: schoenen uit en languit!

De maritieme wandeling eindigde vlak bij ons hotel: de gsm's moesten alleen nog wxe9l teruggebracht worden. Andries vond het geen probleem om dat in z'n eentje te doen, dat scheelde mijn beentjes weer wat metertjes! 

De volgende dag gingen we met de trein naar Brugge: maar een afstand van 10 minuten!
Daar zijn we een keer in het vroege voorjaar geweest, toen er ook nog sneeuw was gevallen! Nu was de temperatuur een stuk aangenamer. Ik heb  zelfs huiswerk gedaan in Brugge: tijdens de cursus fotobewerken is ook aangegeven hoe we van een paar foto's een panoramafoto kunnen maken. Met die opdracht moest ik nog wat doen. Dit is het resultaat. Ik ben er niet tevreden over, want ik vind het teveel vervormen. Maar de truc blijft leuk!

Deze keer hebben we een rondvaart gemaakt. Daar was voldoende animo voor, kijk maar naar de wachtenden! Ze wilden de wachtenden vast niet lang laten wachten, want de vaart die gemaakt werd, had meer weg van de snelheid van een speedboot. 'Fotostoppies' kende de kapitein van de rondvaartboot niet. 

Toch is het Andries gelukt, om dxe9ze toeschouwer vanuit de boot op de foto te zetten:

De vakantie van Andries is weer voorbij, vanaf maandag is hij weer aan het werk. Het rijk is overdag weer voor mij alleen, en zo langzaamaan komen er weer karweitjes op mijn paadje. 
Dit is me bijgebleven van onze dagen in Oostende: de mensen waren er zo vriendelijk, en ook zo opvallend: er worden zoveel verkleinwoorden gebruikt.

Voor we in het restaurant van het hotel wilden gaan eten, vroeg de ober eerst: "mag ik uw kamernummerTJE alstublieft"? 

Toen we nog koffie hadden besteld, en dat werd gebracht, was het: "Alstublieft, uw koffieTJE".

Toen ik ergens een keer ging pinnen, en het even duurde, werd gevraagd: "Exe9n seconTJE alstublieft".

We hebben ons de eerste dag met een toeristentreintje door Oostende laten rijden. De chauffeur (tja, het was geen machinist) heeft wel een kwartier met ons gebabbeld. Er kwamen maar weinig klanten voor een ritje. "Ik zal nu de Nederlandse truc maar even doen", zei hij, en riep: "GRATIS! U mag GRATIS instappen!" 
Ja, daar blijven de Nederlanders om bekend staan!
Vanuit het treintje heb ik deze foto gemaakt, en denk daarbij aan de inspanningen van het (niet) tot stand komen van een regering van Belgixeb. 

Ja, en hier zal ik maar geen uitleg bij geven, maar na alle narigheid in de katholieke kerk en bij het zien van deze straatnaam moesten we toch even gniffelen…. (foei)

Oostende heeft een grote en brede boulevard langs het strand, waar het gezellig toeven is, en waar van alles te zien is! 

Op de boulevard rijden alle mogelijke soorten fietsen! (en er staan ook nogal wat appartementen te koop!)

En in de zee rijdt zelfs een locomotief…..

Tot rust kom je wel hoor, daar aan het strand……….

Dank je wel voor de lieve verjaardagswensen voor Meike!
Van de foto's die Andries heeft gemaakt,
heb ik deze scrap gemaakt,
met een template, de augustus-uitdaging van Digiscrap.
Wat kan Meike blij zijn!
(en 's nachts "spoken":
3 uur lang haar papa en mama wakker houden: foei!)

klik op de foto om deze groter te zien

Mijn blogs gaan nu wel over onze dagen in Belgixeb, en ik hoop dat je ze leest, want het waren speciale dagen!

Toch wil ik de Belgixebreeks even onderbreken
voor de verjaardag van Meike! 

Wat stond de wereld stil en op z'n kop, 19 januari 2011!
Wat hebben we veel bewondering voor Meike's papa en mama en zxe9ker voor onze liefste kleindochter die nog altijd laat zien wat ze wil en zxf3 haar best doet om meer te kunnen. 

credits: bernadatema-thatsummer

Meike komt voor haar verjaardag, vrijdag 5 augustus,  thuis en daar wordt feest gevierd! Voor haar verjaardag heeft Franciska lapjes/stof gevraagd: van verschillende stoffen wordt een soort voelkussen gemaakt, dat vastgemaakt kan worden op haar tafelblad. Zo kan Meike al die verschillende stoffen voelen, en wordt het een mooi cadeau van iedereen! 
Ik kom er nu al achter dat er hxe9xe9l veel verschillend materiaal is om te voelen. Als ik dit noem aan mensen, krijg ik al stof voor haar, van fluweel tot schuurpapier!

Ik heb voor Meike een kaart gemaakt, tussen de knuffels die altijd bij haar zijn! En vooral Nijntje: daar is ze gek op! Ze kraait van plezier als het boek van Nijntje wordt voorgelezen!

plaatjes van internet en 'hello kitty'-superscrap

Feliciteren? Dit is Meike's weblog! 

Het is nog steeds vakantietijd, het plaatsen van een nieuwe blog duurt daarom even langer. Vandaag had ik een afspraak bij de kapper en vanmiddag heb ik heerlijk met Marjolein kunnen winkelen, nog wat spullen die nodig zijn voor als de baby wordt geboren!

Maar nu, die meneer die zxf3veel over Oostende vertelt en laat zien via de fantastische foto's is Roy. We genieten echt van zijn foto's, zijn blogs,  zijn enorm positieve uitstraling en de markante manier van vertellen. (En in de Vlaamse taal klinkt het nxe9t even leuker dan in het Nederlands)! Hier vind je zijn weblog.
Wie weet plaats je hem ook bij je favorieten, werkelijk de moeite waard!

Via de mail hadden we afgesproken, om elkaar te ontmoeten op woensdag 27 juli, tussen 9.00 – 9.30 uur, in ons hotel. In het laatste mailtje van Roy had hij geschreven: " Ik zal er niet zijn moest het echt water gieten, maar dat is nog niet echt voorgekomen dat ik niet kon aanzetten "
En wat denk je? Negen uur goot het van de regen!!!!! Andries keek op zijn geliefde HTC-desire naar de buienradar en, onvoorstelbaar maar waar: alleen boven Oostende hing een dikke bui!
Mij bekroop het gevoel als van het Sinterklaasliedje: "zou de Sint wel komen, nu hij 't weer zo lelijk vindt!"
Andries en ik zaten voor het enorm grote raam van het hotel, waar we de hele weg goed konden zien. En ja, twintig over negen zagen we door die dikke regendruppels een scootmobiel met vlag, en een man met baard en hoed: kon niet missen: daar was Roy! Een flinke zwaai met mijn arm was voldoende, om elkaar te herkennen. 
We zijn i.v.m. de regen niet ergens anders naar toe gegaan, we bleven in het restaurant van het hotel. Onder het genot van koffie hebben we een heel gezellig praatuurtje gehad.

Hoe moet je laten weten dat je zo geniet van iemands schrijven, levensstijl en foto's? Ik heb het maar gedaan, door voor Roy een keycord te maken! Met de kleuren van Nederland en Belgixeb, een bloemetje voor de liefde voor natuur en een knoop als symbool voor het oog van de camera. En om te smikkelen een pak koeken uit de regio.

 Ik zag dat Roy ook een blog heeft gemaakt over onze ontmoeting, dat vind je hier. Van harte aanbevolen om te lezen! Dank je wel Roy, voor deze blog!

Roy, we hebben het je nog niet gezegd, maar dit vinden we ook weer zo leuk van die mooie Vlaamse taal. De mannen raakten in gesprek over het fotograferen, en Andries was benieuwd welke camera Roy hanteert.
Wel, Roy heeft een "kanon" , en Andries heeft een "kennun" : en allebei hebben ze het over een Canon!!! 

Kijk en dan vliegen er verder weer termen over tafel, waar ik geen kaas van heb gegeten, maar de mannen begrijpen waar ze het over hebben. En ik snap dat 'kanon' ook wel: wxe1t een grote lens: van grote afstand kan Roy inzoomen en vandaar die meesterlijke foto's!

Intussen was de bui weer voorbij getrokken, en ook Roy ging weer huiswaarts. Wij zouden 's middags nog een wandeling maken via een audiotour. (Dat advies had Roy ons al gegeven voor we in Oostende kwamen).

We kijken met veel plezier terug op deze ontmoeting. En aangezien Roy en ik de bloggers zijn, heeft Andries ons samen gekiekt! 

De dag er voor heb ik Andries nog gefotografeerd en niks "gephotoshopt", maar ik vind dit een geweldige reclame voor Oostende: ik liet Andries voor het reclamebord staan. Pas thuis zag ik hoe leuk deze foto als geheel is: Plezant voor oud (Andries met z'n 60 jaren) en jong. De jonge papa en mama van de baby heb ik nooit door de lens van de camera gezien! Ik ben dan geen fotograaf, maar ik vind dit een prachtig 'gevoelsplaatje'! 

Ook al waren het maar drie dagen Oostende, het was onze plezantste uitstap deze zomer. En dat terwijl we nxe9t de festiviteiten misten die er nu op dit moment zijn!

Volgende keer meer!